ابر کوچولویی که آرزو داشت آدم برفی شود!

يک روز برفی و زیبا، همه ی ابرها در آسمان آماده برای باریدن برف بودند.

ابر کوچولو که از آن بالا داشت نگاه میکرد،

یکهو متوجه ی صدایی شد...ابر بزرگ و پیر قبیله داشت در آن بالا بالاها سخنرانی میکرد...همه ی ابرها جمع شدند...

و با دقت به حرفهای ابر بزرگ گوش دادند...ابر بزرگ گفت:"دیگه وقتش رسیده که من از این دنیای زیبای آسمون برم"

همه ی ابرها به حرمتش ایستادند و راه را برایش باز کردند...

ابر بزرگ، آرام آرام و چیکه چیکه به زمین بارید...بقیه ی ابرها هم ارام ارام و چیکه چیکه برف باریدند...تا اینکه بالاخره نوبت ابر کوچولو شد...

ابر کوچولو که داشت از بالا به ابرها که تبدیل به ادم برفی شده بودند نگاه میکرد دلش میخواست مثل بقیه ی ابرها باشد و تبدیل به آدم برفیهای زیبا شود...اما ابر کوچولو دوست داشت بالای سر خانه ای ببارد که صاحب خانه ی آن، یک بچه ی خوب و مودب داشته باشد؛ تا از او یک آدم برفی خوشگل بسازد...ابر کوچولو گشت و گشت و گشت...تا به بالای سر خانه ای رسید...از پنجره یواشکی داخل خانه را نگاه کرد.او دید یک بچه ی بی ادب و شیطان خانه را به هم ریخته است...و پدر و مادرش را اذیت میکند..

ابر کوچولو وقتی این چیزها را دید فوری از آنجا رفت...و دوباره گشت و گشت...تا به خانه ی دیگری رسید..این خانه، یک خانه ی کاهگلی و کوچک بود که در یک روستای قشنگ وجود داشت...ابر کوچولو یواشکی رفت و از پنجره نگاه کرد...

یکهو دید این خانواده هشت بچه دارند...ولی ابر کوچولو نمیتوانست برای هشت بچه ببارد...چون خیلی کوچک بود.

ابر کوچولو دوباره گشت و گشت، تا به یک خانه ی دیگر رسید...یواشکی از پنجره نگاهی انداخت...و دید یک دختر بچه ی کوچک ، که نه خواهری داشت و نه برادری، توی رخت خوابش خوابیده..

ابر کوچولو دید وقتی دخترک بیدار شد پدر و مادرش را اذیت نکرد و دختر خوبی بود.

ابر کوچولو تصمیم گرفت برای این دختر کوچولو ببارد...پس دم در خانه ی آنها شروع کرد به باریدن...

دخترک تندی رفت داحل تراس و از تراس بیرون را تماشا کرد...دید برف زیاد و سنگینی باریده...او که خیلی خیلی خوشحال شده بود، سریع لباسهایش را پوشید و بیرون رفت...بعد با برفی که ابر کوچولو باریده بود، یک آدم برفی زیبا و کوچک درست کرد.

و با آن کلی بازی کرد...آن روز بهترین روز برای دخترک و ابر کوچولو بود!

پایان...