گربه ای که نمیتونست به خونه ی خودش برگرده

امروز صبح صدای جیغ گربه ام رو شنیدم.

بدو بدو دوان دوان به طرف گربه ام رفتم.

و یکهو دیدم پشم های گربه ی من مثل ابر بهار ریخته اند.همزمان با صدای جیغ گربه ام برای اون که صدمه دیده بود غمگین و ناراحت شدم.

گربه ی کوچولو فرار کرد و من ناراحت از اینکه فرار کرده منتظرش موندم.

توی حیاط مامان بزرگ و بابابزرگ، پر از پشم های گربه کوچولو شده بود.

مامان جون پشمهای گربه کوچولو رو جارو کرد و حیاط رو شست.

همه به من دلخوشی میدادن و میگفتند که گربه کوچولو به آرایشگاه گربه ها رفته تا پشمهاش و درست کنه.

اونا میگفتن که آرایشگاه گربه ها توی کوه قرار داره که اونجا گربه ها همدیگه رو لیس میزنن و زبون همدیگه رو میفهمن.

ظهر ما کباب داشتیم...یک تکه هم برای گربه ام کنار گذاشتیم..

اون گربه ی قهوه ای گنده که گربه ام رو زده بود، همه اش می اومد سر دیوار حیاط و میومیوکنان گوشت میخواست.

ما اون و بیرون میکردیم ولی اون بازم می اومد.

ما ناراحت برای گربه ی خودمون، گوشتی که براش نگه داشته بودیم رو نگاه میکردیم و منتظرش موندیم...

گربه ی کوچولوی من برای من فقط یه گربه نبود.

اون تمام زندگیم بود...

من خودش و مامانش رو از بچگی بزرگ کردم.

و اونا بهترین حیوون خونگی من بودن.

گربه ها سر قلمرو با هم دعوا میکنن.

گربه ی من همونجا بود که فرار کرد.

و من هی این لحظه توی ذهنمه و براش ناراحتم.

گربه ی من هنوز بیرونه ولی من اینو باور دارم که اون برمیگرده....

قصه های یک پرنسس کوچولو...